X

أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ ؟! (زمر / 36)و

مي خواستم شادمانتان كنم! / هميشه به روي رفتارتان خنديدم! / در تمام عكسهاي يادگاري لبخند زدم! / اما چه كنم كه شعر، / حقيقت ِ تلخي بود! / حقيقت ِ تلخ ِ تزلزل بغض / و تحمل حزن! / نه جايي براي ته مانده تبسم هاي من داشت، / نه مجالي براي رويش شادي! / من مي دانستم كه هر حرفي حرف مي آورد! / مي دانستم كه فرياد را نمي شود زمزمه كرد! / حالا سرم را بالا مي گيرم و كنار سايه ام مي گذرم! / حالا در همين اتاق ِ در بسته، / بر صندلي ِ كوچكم مي ايستم / و رو به ديوارها فرياد مي زنم: / ـ« من شاعرم!» / (و اين دروغ دلنشيني است! / كه به قدر ِ ارزني هم شاعر نبوده ام هرگز!) / حالا به هر عابري كه در خيابان از كنارم گذشت / كتابي مي دهم! / مي دانم كه ديوانه ام ميخوانند! / مي دانم كه به خطوط درهم خوابهايم مي خندند! / مي دانم كه كسي مدالي بر سينه ام نخواهد زد! / اما يادتان باشد! / فردا درباره همين دلبستگي هاي ساده / قضاوت خواهيد كرد! / يادتان باشد

"قالَ ربِّ إنّی جاعِلُ فی الأرضِ خلیفةً ، قالو أتَجعَلُ مَن یُّفسِدُ فیها و یسفکُ الدّماء و نحن نُسَبّح بحَمدکَ و نُقدّسُ لکَ، قال إنّی أعلَمُ مالا تَعلَمون"(بقره/30)

***

تابستان بود

آسمان صاف

تا کمی ابری

مادر

ماهی می پخت

"آخه فسفر داره"

و پدر

خوشه می چید

CگندمB

سیبِ لبخند برادر

که روی دیوار

خشکیده بود.

و خواهر

میانِ

پارچه های سفیِد یک آغاز!

.

.

.

تابستان است

آسمان خون

تا کمی دودی

بمب

مادر را سوخت

"آخه فسفر داره"

و خوشه

پدر را چید

CبمبB

سیبِ لبخند برادر

که زیر دیوار...

و خواهر

میان

پارچه های سفید یک پایان!

+ محمد امین حصیری |