(1)
من به چشمهای بیقرار تو قول میدهم
ریشههای ما به آب
شاخههای ما به آفتاب میرسد
ما دوباره سبز میشویم.
(قیصر امینپور)
(2)
خدا در خیابان سوت میزند
و پیامبران
ـ در کوچهها ـ
دوشیزگان باکره را سنگسار میکنند!
(فرشته قاسم زاده)
پ.ن: در این طبیعتی که ما را احاطه کرده و اینچنین دشمن ماست هیچ زیبایی و لطفی وجود ندارد؛ زیبایی چیزیست که انسان با عمق روحش میآفریند، این آدمیزاد است که تراژدیهای بیشمار را به آثار هنری تبدیل میکند.